ÖZGÜRLÜK

Özgürlük nedir, ey insan?

Canın ne isterse onu yapmak mı?

Kimsenin sana karışmaması mı?

Hiçbir sınırın olmaması mı?

Belki bunların bir parçasıdır.

Fakat yalnızca bunlar özgürlük değildir.

Çünkü sen tek başına yaşamıyorsun.

Yanında başka insanlar var.
Onların da istekleri var.
Onların da sınırları var.
Onların da hayatları var.

Senin özgürlüğün başkasının hayatını yıkmaya başladığında orada başka bir soru çıkar:
“Peki onun özgürlüğü?”

Ey insan,

Özgürlük sınırsızlık değildir.

Kendi iradeni taşıyabilmektir.

Kendi kararının sonucuna katlanabilmektir.
Sana söyleneni sorgulayabilmektir.
Gerekirse çoğunluğa karşı çıkabilmektir.
Yanlış olduğunu gördüğünde kendi fikrini değiştirebilmektir.

Çünkü zincirin yalnız dışarıda olmaz.

Bazen zihindedir.
Korkuda.
Alışkanlıkta.
Kalabalığın baskısında.
Kendi öfkenin içinde.
Kendi hırsında.

Bazen insan kapısı açık bir odada mahpus kalır.

Ey insan,

Özgür olmak “her şeyi yapabilirim” demek değildir.

Bazen: “Bunu yapabilirim, ama yapmayacağım.” diyebilmektir.

İşte orada irade doğar.

Çünkü kendisini kontrol edemeyen insan özgür değil, kendi tutkularının taşıyıcısıdır.

Bir insan öfkelendiğinde her şeyi söyleyebilir.

Fakat susmayı seçebiliyorsa orada bir güç vardır.

Bir insan güçlüyken istediğini alabilir.

Fakat hakkı olmadığı için almıyorsa orada bir güç vardır.

Bir insan kimse görmüyorken yanlış yapabilir.

Fakat yapmıyorsa orada bir güç vardır.

Ey budun,

Özgürlük ile sorumluluk düşman değildir.

Birbirini tamamlar.

Çünkü seçmek sonuç taşır.

Bir adım atarsın.
Bir yol açılır.
Bir başkasına dokunur.

Sonra o insanın hayatı değişebilir.

Bu yüzden özgürlük yalnızca “benim hakkım” değildir.

Aynı zamanda: “Ben yaptığımın sorumluluğunu alırım.” diyebilmektir.

Ey insan,

Özgürlüğü yalnızca kendin için isteme.

Başkasının da nefes alabileceği bir dünya kur.

Sana ait olmayan sesi susturmak yerine dinlemeyi öğren.

Sana benzemeyen insanın yaşamasına yer aç.

Çünkü özgürlüğün gerçek sınavı:

Kendisinden farklı olana ne kadar alan bırakabildiğindir.

Sonunda insan şunu öğrenir:

Özgürlük kaçmak değildir.

Özgürlük, kendi seçimlerinin sorumluluğunu taşıyarak yürüyebilmektir.

Ve gerçek özgür insan kimsenin üzerine basmadan yürümeyi öğrenir.